ΑΥΤΑ ΤΑ ΓΑΜΗΜΕΝΑ “ΑΛΛΑ”..

ΑΥΤΑ ΤΑ ΓΑΜΗΜΕΝΑ “ΑΛΛΑ”..

                Όλα ξεκινούν κάπου στην ηλικία των 20-25, με την πρώτη συνάντηση. Μπορεί να ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά, σπάνιο πράγμα βέβαια, ίσως ουτοπικό, ή μπορεί να ήταν μια αδιάφορη γνωριμία, που μέσω της συζήτησης ή των κοινών εμπειριών εξελίχθηκε σε έρωτα. Να τονίσω εδώ πως μιλάω για το απόλυτο συναίσθημα του έρωτα κι όχι τα χαζορομάντζα που περιγράφονται στα γυναικεία περιοδικά και τις σαπουνόπερες. Γνώρισες το άτομο, σου άρεσε η εμφάνισή του, θαύμασες το μυαλό του, αποζητούσες την παρέα του, έστω και χωρίς να μιλάτε, κι ίσως το είχες, για λίγο ή για περισσότερο. Με λίγα λόγια, πιθανότατα γνώρισες αυτό που οι ρομαντικοί αποκαλούν «το άλλο σου μισό» ή «την αδερφή ψυχή σου». Είναι πολύ θετικό ότι αυτό συμβαίνει κατά βάση στη διάρκεια της φοιτητικής ζωής, καθώς είναι ίσως η περίοδος που έχεις την περισσότερη ενέργεια και διάθεση για ζωή κι άρα θα έκανες το παν για να το ζήσεις. Και μετά έρχονται αυτά τα γαμημένα αλλά…

                Ξέρεις ότι θέλεις αυτόν τον άνθρωπο, αλλά έχει σχέση, αλλά μένει μακριά, αλλά δεν ενδιαφέρεται…πολλά αλλά, τόσα πολλά που χτίζουν έναν τοίχο ανάμεσα σε εσένα και το αντικείμενο του πόθου σου (πολύ άρλεκιν αυτή η έκφραση). Τι κάνεις τότε; Τι πρέπει να κάνεις; Πώς τα αντιμετωπίζεις; Θα μου πείτε βέβαια, αφού υπάρχουν όλα αυτά τα αλλά, γιατί να κάτσεις να ασχοληθείς; Μα επειδή, όπως προείπα, μιλάμε για ένα δυνατό κι ουσιαστικό συναίσθημα κι όχι για χαζοχαρουμενιές. Σε αυτή την περίπτωση λοιπόν, εγώ βλέπω δύο δρόμους: 1) Ο καθαρά λογικός και 2) ο καθαρά συναισθηματικός:

                1) Ο καθαρά λογικός δρόμος, όπου αναγνωρίζεις τα εμπόδια που υπάρχουν και δυσκολεύουν τη δημιουργία της όποιας σχέσης με τον άνθρωπο που θέλεις, τα βάζεις κάτω, βλέπεις ποια αντιμετωπίζονται και ποια όχι και με βάση αυτά καταλήγεις στο πόσο θα προσπαθήσεις για να το ζήσεις όλο αυτό. Είναι σαν μια καλοστημένη παρτίδα σκάκι, σκέφτεσαι την κάθε κίνησή σου προσεκτικά, βλέπεις πως παίζει κι ο άλλος και δρας με μία συγκεκριμένη στρατηγική ώστε να καταφέρεις να κερδίσεις. Ακούγεται απλό, προσωπικά το θεωρώ την καλύτερη από τις δύο επιλογές, ωστόσο αναγνωρίζω πως είναι δύσκολος στην εφαρμογή, καθώς μιλάμε για συναισθήματα κι όχι για σκάκι, οπότε έτσι οδηγούμαστε στον άλλο δρόμο.

                2) Ο καθαρά συναισθηματικός δρόμος, όπου δεν σε νοιάζει τίποτα και κανένας, δεν θέλεις να αφήσεις να υπάρχει κανένα «αλλά» ανάμεσα σε εσένα και εκείνον/εκείνη, γίνεσαι τολμηρός, γενναίος, εν ανάγκη γελοίος για να αποκτήσεις αυτό που θέλεις, αφήνεις να σε πλημμυρίσει το συναίσθημα και προσπαθείς να το ζήσεις στο έπακρο, σταματάς μόνο όταν έχεις εξαντλήσει κάθε τρόπο προσέγγισης, γιατί απλά έτσι επιβάλλουν τα συναισθήματά σου.

                Σου άρεσε το άρθρο μέχρι εδώ; Έχεις αυτά τα γαμημένα «αλλά» και δύο τρόπους να τα αντιμετωπίσεις, ωραία ως εδώ; Μάντεψε λοιπόν: ό,τι και να κάνεις, όποιο δρόμο κι αν διαλέξεις, τα αλλά θα υπάρχουν, θα είναι πάντα εκεί, ένα μόνιμο εμπόδιο. Δεν υπάρχει τρόπος να τα ξεπεράσεις μια και καλή, πρέπει απλά να μάθεις να ζεις με αυτά. Μην πετάς στα σύννεφα, αντιμετώπισε την πραγματικότητα και πήγαινε παρακάτω. Δυστυχώς η ζωή είναι σκληρή, τα ερωτικά είναι το μικρότερο πρόβλημα που θα αντιμετωπίσεις, μάζεψε ό,τι εμπειρία μπορείς από αυτά και πήγαινε παρακάτω. Ξέρω ότι περίμενες μία ρομαντική κατάληξη σε αυτό το άρθρο, αλλά ας είμαστε καλύτερα ρεαλιστές.

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΜΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ 🙂
Follow by Email
Facebook
Facebook
Pinterest
LinkedIn
Instagram

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *