ΒΡΟΧΗ (ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ)

ΒΡΟΧΗ (ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ)

Βροχή

Νότες στο άθυμο ξημέρωμα με κείμενα καλύπτω,

Χάρις σ’ αυτά ορθοποδώ κάθε φορά που πίπτω.

Γλυκιά η πτώση. Μαθαίνεις καλά το χώμα,

Και να βαδίζεις με το πνεύμα, όχι με το σώμα.

Είναι το κάτι που παρασέρνει τα άλλα,

Η πυρκαγιά έχει την ίδια ισχύ με την στάλα.

Αμφότερες μπορούν να ανάψουν αλλά και να σβήσουν

Γιατί εξαρτώνται απ’ όσους θα τις χρησιμοποιήσουν.

Η πυρκαγιά φωτίζει μα ψήνει ψυχές αθώες

Κι ενώ βλέπεις τα εγκαύματα, λένε πως είναι σώες.

Βλέπεις το δέρμα γεμάτο στάχτη, κατράμι,

Κι αφού βρέχει θα θολώσω να γράψω πάνω στο τζάμι.

Και πάλι βρέχει. Οι δρόμοι γίνανε ποτάμια,

Συνήθισε, υδρόφοβε, τις στάλες που σε αγγίζουν.

Ας γίνουμε όλοι ποιητές να γράφουμε στα τζάμια

Γιατί λίγοι μονάχα βλέπουν την βροχή και ελπίζουν.


 

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΜΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ 🙂
Follow by Email
Facebook
Facebook
Pinterest
LinkedIn
Instagram

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *