ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΟ ΜΑΞΙΛΑΡΙ..

ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΟ ΜΑΞΙΛΑΡΙ..

Κάποιοι άνθρωποι φημιζόμαστε για την αδυναμία που τρέφουμε για το κρεβάτι μας. Ναι εννοώ ότι αγαπάμε τον ύπνο όσο λίγα πράγματα στη ζωή μας, φτάνουμε σε ακραία σημεία για να εξασφαλίσουμε λίγη παραπάνω ώρα ύπνου και όταν έρθει η ιερή στιγμή που ακουμπάμε το μαξιλάρι νιώθουμε λες και ζούμε το απόλυτο όνειρο.  Πόσες φορές δεν έπαιξες με τα λεπτά και τα δευτερόλεπτα και κόντεψες να χάσεις το λεωφορείο, να αργήσεις στη δουλειά, να χάσεις την πρώτη ώρα από το μάθημα μόνο και μόνο για να μην αποχωριστείς το κρεβάτι σου; Ακόμα κι αν ήξερες ότι αργά η γρήγορα θα συνέβαινε το … μοιραίο! Η εμπειρία μου πάντως ως τώρα μετράει αναρίθμητες τέτοιες στιγμές που όπως λέει και η γιαγιά μου «με πλάκωσε το πάπλωμα»… στην κυριολεξία!

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που κάνουν τον ύπνο τόσο απαραίτητο για μας, ώστε να αγγίζει τα όρια της εξάρτησης. Λένε ότι όταν κοιμόμαστε το σώμα μας αναπληρώνει όλες τις ζημιές και απώλειες που συνέβησαν τις προηγούμενες ώρες, αναδομεί ιστούς, επιτελεί λειτουργίες που όταν είμαστε ξύπνιοι δε μπορούν να είναι αποτελεσματικές. Άσε που όσο πιο πολύ κοιμόμαστε τόσο λιγότερες ευκαιρίες υπάρχουν για περιττά τσιμπολογήματα (εντάξει όχι πάντα!). Κανείς δε μπορεί να αμφισβητήσει τη σημασία του ύπνου στη ζωή μας. Προφανώς, μέρες που έχεις κοιμηθεί περισσότερο πιθανότατα θα είσαι πιο αποδοτικός και δημιουργικός, ενώ όταν η προηγούμενη νύχτα σε ζόρισε ή ξενύχτησες για κάποιο λόγο σίγουρα τα πράγματα δε πάνε ρολόι την επομένη. Είναι σα να υπάρχει μια σχέση μεταξύ του πόσο κοιμήθηκες με το πόσο ενεργητικός θα είσαι την άλλη μέρα. Ή μήπως όχι;

Πάντως υπάρχει και κάτι ακόμα που κάνει τον ύπνο τόσο απαραίτητο. «Λένε ότι όταν κοιμόμαστε το σώμα μας αναπληρώνει όλες τις ζημιές και απώλειες που συνέβησαν τις προηγούμενες ώρες». Αμμμ, αυτό ακριβώς. Πέφτεις στο κρεβάτι και αυτόματα συμβαίνουν μαγικά πράγματα. Αυτή η ευτυχία που νιώθεις όταν μετά από μια εξαντλητική μέρα επιτέλους ξαπλώνεις δε μπορεί να συγκριθεί με άλλο συναίσθημα και είναι ικανή να αντικρούσει τα όποια συναισθήματα απογοήτευσης, κούρασης, στεναχώριας και απαισιοδοξίας σε επισκέφτηκαν κατά τη διάρκεια της μέρας. Δε ξέρω αν ισχύει για όλους σας, μα αν κάνω μια γρήγορη αναδρομή στη ζωή μου, μέρες και περιόδους που τα πράγματα δε πήγαιναν και τόσο καλά η μόνη μου διέξοδος και ελπίδα ήταν το μαξιλάρι. Ήταν πάντα εκεί για μένα, έτοιμο να δεχτεί τα δάκρυα, τα παράπονα, τις σκέψεις ή και τη σιωπή μου και να δείξει κατανόηση και υπομονή μέχρι  επιτέλους να αποκοιμηθώ εξαντλημένη από όλες εκείνες τις γκρίζες σκέψεις που μου γέμισαν το μυαλό. Και ως δια μαγείας, το πρωί δεν ήταν τίποτα πια ίδιο έτσι όπως το άφησα το προηγούμενο βράδυ. Και βλέποντας πόσο καλό μου έκανε είχα την τάση να κοιμάμαι όλο και παραπάνω, με κάθε ευκαιρία έβρισκα καταφύγιο στο αγαπημένο κρεβατάκι που με παρηγορούσε και με βοηθούσε να ξεχνάω.

Plot twist: τα προβλήματα στη ζωή μας δεν υπάρχουν για να τα ξεχνάμε ή να τα κρύβουμε κάτω από τα σεντόνια, αλλά για να μας αναγκάζουν να σταθούμε στο ύψος μας και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να τα αντιμετωπίσουμε. Δηλαδή τι; Δε μου έκανε καλό τελικά ο πολύς ύπνος;

Κι όμως όχι… Τα προβλήματα ποτέ δεν εξαφανίστηκαν. Απλά τα σκέπασε η νύχτα για λίγες ώρες και το πρωί ήταν πάλι εκεί μόνο που δεν ήθελα να το παραδεχτώ και να βρω τρόπο να τα παλέψω. Μη σας  πω ότι στοίχειωναν ακόμη και τα όνειρά μου. Η απόφαση που ποτέ δε κατάφερνα να πάρω εύκολα στα διλήμματα που προέκυπταν, η εργασία που με δυσκόλεψε, η διαφωνία με τις φίλες μου που με δίχασε, η μάχη με τους γονείς μου που με ζόρισε, η αβεβαιότητα για το μέλλον μου που με προβλημάτισε, η αδιαφορία κάποιου που πλήγωσε τα συναισθήματά μου και με απογοήτευσε… ΟΛΑ ήταν εκεί και το πρωί.

Όταν συνειδητοποιείς ότι ήρθε η στιγμή να παλέψεις, αρχίζεις να ψάχνεις τρόπους και μέσα, προσπαθείς να ανοίξεις δρόμους. Όχι δικαιολογίες και υπεκφυγές. Όχι μικρούς και ασταθείς τοίχους  που δε κρατάνε μακριά το πρόβλημα παρά μόνο για λίγες ώρες ίσα να σε κάνουν να νιώσεις ότι όλα είναι οκ. Γιατί έτσι συμβαίνει στη ζωή όταν θέλουμε κάτι πολύ. Το προσπαθούμε και το παλεύουμε, δεν στηρίζουμε το μέλλον μας σε εμπόδια που έθεσαν τρίτοι ή που μπορεί και να μην υπάρχουν καν, ούτε κρυβόμαστε πίσω από ένα μάταιο «Άστο, άλλη φορά». Παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας άμεσα γιατί άλλη φορά ίσως να ναι αργά… Το δίλημμα δε θα χει τελειωμό, η προθεσμία για την εργασία θα χει λήξει, η φιλία σου θα χει χαλάσει, η ακεραιότητα της οικογένειάς σου θα χει πληγεί, το μέλλον θα σε έχει προλάβει καθορίζοντας μόνο του όσα δε τόλμησες εσύ, ο άνθρωπος που αγαπάς θα χει φύγει μήπως βρει αλλού την αγάπη που φοβήθηκες να του δώσεις.

Γι’ αυτό λοιπόν καλός και άκρως σημαντικός ο ύπνος, μα στον ξύπνιο μας σίγουρα θα καταφέρουμε περισσότερα 😉

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΜΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ 🙂
Follow by Email
Facebook
Facebook
Pinterest
LinkedIn
Instagram

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *