ΖΗΣΕ ΟΠΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ.

ΖΗΣΕ ΟΠΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ.

Ας μη γελιόμαστε οι περισσότεροι ακόμα εξαρτόμαστε κατά ένα μεγάλο έως πολύ μεγάλο ποσοστό από τους γονείς μας. Είτε μένουμε μαζί τους, είτε όχι συνεχίζουν να μας συντηρούν οικονομικά, συνεχίζουν να μας παίρνουν τουλάχιστον μια φορά τη μέρα τηλέφωνο και συνεχίζουμε να αποζητάμε τη βοήθειά τους όταν κάτι πάει στραβά. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν μπορούμε να αρχίσουμε να χαράζουμε τη δική μας πορεία. Να βλέπουμε τον κόσμο από τη δική μας οπτική γωνία. Να επηρεαζόμαστε από τις νέες τάσεις. Να θέτουμε διαφορετικούς στόχους από αυτούς που μας «επέβαλλαν». Να κάνουμε μικρά βήματα προς την ανεξαρτητοποίησή μας,  να παίρνουμε πρωτοβουλίες για τη ζωή μας, να είμαστε υπεύθυνοι του εαυτού μας και να αποκολλόμαστε από την οικογενειακή θαλπωρή και ζεστασιά.

Φυσικά δε λέω να τους διαγράψουμε όλους και να μη λαμβάνουμε κανέναν υπόψη μας, απλά η επιρροή που μας ασκούν να είναι σε λογικά πλαίσια. Να δεχόμαστε συμβουλές, να τις φιλτράρουμε και να κρατάμε αυτές που μας συμφέρουν και μας είναι πραγματικά χρήσιμες. Η ηλικία από τα 18 και μετά είναι μια μεταβατική περίοδος που ο καθένας μας αναζητά το κάτι περισσότερο. Αυτό που θα μας βγάλει από τη νόρμα του σχολείου και θα μας εντάξει στην ενήλικη ζωή. Αυτό που θα μας κάνει να σταθούμε στα πόδια μας και να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας. Να χτίσουμε την προσωπικότητά μας, να γνωρίσουμε νέο κόσμο, να αγαπήσουμε, να αγαπηθούμε, να πονέσουμε, να πληγώσουμε, να πληγωθούμε, να κλάψουμε, να γελάσουμε μέχρι δακρύων, να αλληλεπιδράσουμε, να ανταλλάξουμε ιδέες, απόψεις, τηλέφωνα, να χορέψουμε μέχρι να μας βρει το ξημέρωμα ή να πάμε για ύπνο με τις κότες, να πιούμε μέχρι να κάνουμε κεφάλι, να δούμε μαραθώνιο από την αγαπημένη μας σειρά σαν να μην υπάρχει αύριο, να κάνουμε ταξίδια, να πηγαίνουμε αδιάβαστοι στην εξεταστική ή υπερβολικά καλά διαβασμένοι. Να ζούμε όπως πραγματικά θέλουμε κι όπως ονειρευόμασταν.

Βέβαια, αυτό από μόνο του κρύβει πολλά εμπόδια φυσικά και τεχνητά. Κρύβει αστάθμητους παράγοντες και παγίδες.  Όμως όταν το αίμα βράζει αυτά ίσως και να μοιάζουν μηδαμινά. Ίσως και να μην είναι συνθήκες ικανές να μας σταματήσουν να κάνουμε αυτό που γουστάρουμε. Γιατί αν το καλοσκεφτούμε η μόνη περίοδος που μπορούμε να ζήσουμε σύμφωνα με τους δικούς μας κανόνες είναι τώρα. Τώρα που δεν είμαστε υποχρεωμένοι να δίνουμε το παρόν 7 ώρες στο σχολείο ή να ζούμε για να διαβάζουμε και τώρα που οι υποχρεώσεις μας δεν είναι τόσες για να μας αναγκάσουν να ρουτινιάσουμε. Κι αν για μένα που γράφω αυτή τη στιγμή, το να ζήσω όπως θέλω  είναι ξενύχτια και χορός σαν να μην υπάρχει αύριο, για σένα που το διαβάζεις μπορεί να είναι άραγμα και ύπνος σαν να μην υπάρχει αύριο. Εάν εμένα αυθορμητισμός είναι το μεσαίο μου όνομα, εσένα μπορεί να είναι η αυτοσυγκράτηση.

Κι αν εσύ ο υπερβολικά συγκρατημένος ζηλεύεις εμάς τους αυθόρμητους προσπάθησε να ξεπεράσεις τον εαυτό σου μια φορά και να καταφέρεις το ακατόρθωτο. Το να καθόμαστε να κλαιγόμαστε και να μεμψιμοιρούμε δε μας ωφελεί κάπου. Μόνο μας μιζεριάζει και μας ρίχνει την ψυχολογία. Γιατί αν είναι κάτι χαρακτηριστικό αυτής της ηλικίας είναι η κυκλοθυμία κι η γρήγορη εναλλαγή διάθεσης. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να μάθουμε να διαχειριζόμαστε, να βρούμε τα κουμπιά μας για να ελαττώσουμε τη συχνότητα και να αυξήσουμε τις χαρούμενες στιγμές. Τις μικρές και μεγάλες στιγμές που στο μέλλον θα αποτελούν τις πιο όμορφες αναμνήσεις από τα πιο ξέγνοιαστα χρόνια. Τα χρόνια τα φοιτητικά, τα ανέμελα, τα πιο γεμάτα χρόνια που τα ζούμε όλα σε υπερβολικό βαθμό. Τις φιλίες, τις παρέες, την αγάπη, τον έρωτα, την απογοήτευση, την προδοσία, τη χαρά, την περηφάνια κι ένα σωρό άλλες καταστάσεις που κάνουν το μυαλό μας να πήζει. Να μη χωράει άλλες πληροφορίες ή άλλα συναισθήματα. Να προσπαθεί να συμβαδίσει με την καρδιά και να μην τα καταφέρνει πάντα με επιτυχία.

Όμως όπως συνηθίζει να μου λέει ένας φίλος: Καλύτερα να τα ζεις στο ξύπνιο σου παρά να περιμένεις να δεις κάνα όνειρο στον ύπνο σου. Γι αυτό ζήσε όπως πραγματικά θέλεις, άρπαξε την κάθε ευκαιρία που σου δίνεται από τα μαλλιά. Μπορεί να καταπονηθείς σωματικά και ψυχικά, μπορεί να αποτύχεις, μπορεί να κουραστείς αλλά θα δικαιωθείς για τις επιλογές σου. Μη διστάσεις να ξεπεράσεις τον εαυτό σου, θα νιώσεις το αίσθημα της πληρότητας. Κι όταν νιώσεις πώς είναι μετά, δε θα θες να το αποχωριστείς!

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΜΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ 🙂
Follow by Email
Facebook
Facebook
Pinterest
LinkedIn
Instagram

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *