Η ΥΠΕΡΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ ΜΑΣ ΠΡΟΔΩΣΕ

Η ΥΠΕΡΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ ΜΑΣ ΠΡΟΔΩΣΕ

Όχι ότι περιμέναμε όλη μας τη ζωή αυτό το γεγονός, αλλά όταν βγήκε στο φως της δημοσιότητας σκεφτήκαμε ότι θα ήταν κρίμα να το χάναμε. Κάθε 70 χρόνια λέει συμβαίνει αυτό το υπερθέαμα και το timing δε θα μπορούσε να είναι καλύτερο. Ξέγνοιαστη φοιτητική ζωή με αντοχή σε δίχως όρια ξενύχτια απλά και μόνο για να αντικρίσουμε για μοναδική -ίσως- φορά το φεγγάρι που πλησίασε απειλητικά τη γη. Σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα των επιστημόνων που μας γέμισαν με ελπίδες ότι θα δούμε ένα φεγγάρι 7% μεγαλύτερο και 16% φωτεινότερο συγκριτικά με τη μέση πανσέληνο.

Ακούγονται τόσο όμορφα αυτά τα ποσοστά κι ο καθένας μας θα έπλαθε πολύ όμορφα και γραφικά σκηνικά γι αυτή τη βραδιά. Σκηνικά που θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε και μια απλή τυπική καθημερινή μέρα. Δεν το κάνουμε όμως γιατί θέλουμε όλο το πακέτο να έχει κάτι ξεχωριστό. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν η υπερπανσέληνος. 

Οι επιλογές για αυτή τη μέρα ήταν πολλές. Από άραγμα σε μια ταράτσα ή ένα μπαλκόνι μέχρι ποτό σε κάποιο υπερυψωμένο μπαράκι. Ανάλογα με τις διαθέσεις, τα γούστα και τις επιθυμίες του καθενός. Η παρέα μας αποφάσισε Βραχάκια Ακρόπολης. Προφανώς δεν είμαστε οι μόνοι που τα σκεφτήκαμε. Η πολυκοσμία κι ο συνωστισμός στο δρόμο προς τον προορισμό, μας το μαρτύρησαν πριν καν φτάσουμε. Δεν πτοηθήκαμε καθόλου. Το πλάνο μας θα το πραγματοποιούσαμε όπως ακριβώς το σχεδιάσαμε. Οι αστάθμητοι παράγοντες πάντα ξεφυτρώνουν εκεί που δεν τους περιμένεις. Το μυστικό είναι να τους προσπερνάς σαν να μη βρέθηκαν ποτέ στο δρόμο σου. Βέβαια το πλάνο μας δεν ήταν τόσο αυστηρό που αν παραβλέπαμε έστω και μια μικρή λεπτομέρεια θα βγαίναμε εκτός προγράμματος. Όχι. Το πλάνο ήταν να φτάσουμε ως εκεί. Η συνέχεια θα εξαρτιόταν από εμάς και τις συνθήκες. Ανεβαίνουμε και η πρώτη σκέψη όλων μας ήταν μεταβολή και να φύγουμε. Η πρώτη απογοήτευση της βραδιάς, την οποία διαδέχτηκε μια αναπάντεχη εξέλιξη. Ένα πεζούλι σε μια κρυμμένη γωνίτσα φαινόταν να μας περίμενε. Ίσα ίσα για 5 άτομα. Βολευτήκαμε αρχικά και μετά είπαμε να συγκεντρωθούμε λίγο στο σκοπό της παρουσίας μας εκεί. Υπερπανσέληνος. Σηκώνουμε τα κεφάλια μας. Πουθενά. Λίγο πριν τη 2η απογοήτευση ένα σύννεφο μετακινήθηκε και πήραμε μια μικρή δόση από το υπερθέαμα που θα έπρεπε να αντικρίζουμε. Η δόση αυτή όμως ήταν τόσο μικρή και γρήγορη που δεν τη γλιτώσαμε την απογοήτευση. Είχαμε επίγνωση των καιρικών συνθηκών της μέρας και συγκεκριμένα της συννεφιάς. Δεν περιμέναμε βέβαια η πυκνότητα των σύννεφων να ήταν τόσο μεγάλη και να μας εμποδίζει να δούμε το πιο ολόγιομο φεγγάρι της τελευταίας 70ετίας.

Αν και τα σύννεφα μετακινήθηκαν πολλές φορές και κάθε φορά μας αποκάλυπταν για λίγο το supermoon, δεν καταφέραμε να διακρίνουμε τα ποσοστά που υποσχέθηκαν οι επιστήμονες της NASA και οι δορυφορικά τραβηγμένες φωτογραφίες τους. Το φεγγάρι έμοιαζε να είναι ίδιο. Να στέκει εκεί αγέρωχο και φωτεινό όπως έχουμε την ευκαιρία να το βλέπουμε μία φορά το μήνα.

Τι νομίζαμε ότι θα δούμε..

dsc_1110Τι είδαμε..

Θα ήταν βλακεία εκ μέρους μας να σηκωθούμε να φύγουμε. Να εγκαταλείψουμε το πεζούλι μας μετά από πέντε λεπτά επειδή το πλάνο μας ξέφυγε κάπως. Θα ήταν σαν να πήγαμε εκεί μόνο και μόνο για να δούμε το φεγγάρι και να φύγουμε. Μα δεν πήγαμε εκεί γι αυτό. Πήγαμε για να είμαστε κάπου όλοι μαζί σαν παρέα. Να περάσουμε μια βραδιά όμορφη, να τραβήξουμε μερικές φωτογραφίες που θα γεμίσει το φοιτητικό-φωτογραφικό μας άλμπουμ, να χαράξουμε αναμνήσεις, να νιώσουμε ελεύθεροι ευθυνών, να κάνουμε συζητήσεις στοχαστικές, συζητήσεις δίχως νόημα, να εκμυστηρευτούμε μυστικά, να υπεραναλύσουμε καταστάσεις, να αξιολογήσουμε συμπεριφορές. Όπως και κάναμε. Και θα συνεχίζαμε να κάναμε αν δε νιώθαμε το κρύο να διαπερνάει τα κόκαλά μας. Επόμενη στάση το αγαπημένο μας στέκι για κρασιά και οινόμελα. Η παρέα μας αυξήθηκε και το βράδυ κύλησε πιο όμορφα από όσο το είχαμε προσχεδιάσει. Ζωντανή μουσική που λόγω των λίγων πελατών επέτρεπε παραγγελιές. Πεχλιβάνης και Κανείς εδώ δεν τραγουδά δύο από αυτές. Αυτά τα αυτοσχέδια γλέντια είναι ανεπανάληπτα, όπως λέει κι ένας φίλος.

Τελικά δε χρειαστήκαμε καμία υπερπανσέληνο για να χαράξουμε τη συγκεκριμένη μέρα στις καρδιές και στο μυαλό μας. Πάντα θα τη θυμόμαστε βέβαια σαν τη μέρα που το φεγγάρι μας πρόδωσε. Όταν όμως έχεις δίπλα σου ανθρώπους τέτοιους που ξέρεις ότι η παραμικρή στιγμή μαζί τους μπορεί να σου φτιάξει τη διάθεση δεν έχεις ανάγκη από γραφικά μέρη και θαύματα της φύσης. Βέβαια κι αυτά συνδυαστικά με την παρέα, ιδανικά δημιουργούν καταστάσεις αξεπέραστες και μοναδικές. 

Μην αφήνετε το χρόνο ανεκμετάλλευτο. Επενδύστε σε ανθρώπινες σχέσεις, επιδιώξτε δέσιμο με άτομα που σας ενδιαφέρουν και κυνηγήστε εμπειρίες και αναμνήσεις. Και φυσικά μην κάνετε σχέδια για την επόμενη υπερπανσέληνο του 2034.

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΜΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ 🙂
Follow by Email
Facebook
Facebook
Pinterest
LinkedIn
Instagram

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *