Ο ΓΟΝΙΟΣ ΤΟΥ ΓΟΝΙΟΥ ΜΑΣ

Ο ΓΟΝΙΟΣ ΤΟΥ ΓΟΝΙΟΥ ΜΑΣ

Νομίζω είμαστε πολλά τα άτομα που μεγάλωσαν έχοντας τους παππούδες τους σε άλλη πόλη ή σε κάποιο χωριό. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι οι φορές που τους έχουμε δει συνολικά είναι καταμετρήσιμες. Χριστούγεννα, Πάσχα, καλοκαίρι άντε και κάνα έκτακτο σαββατοκύριακο. Η προσμονή σχεδόν πάντα η ίδια. Ξέραμε ότι θα μας υποδεχτούν σαν να λείπαμε 10 χρόνια στο εξωτερικό. Η χαρά σχηματιζόταν στα μάτια τους και δεν την κατέπνιγαν αλλά τη μετέφραζαν σε μεγαδόσεις αγάπης. Φαγητά λες και περίμεναν τη βασίλισσα της Αγγλίας, δώρα που γέμιζαν το μισό δωμάτιο αλλά και λόγια που μας έδιναν το αίσθημα της πληρότητας χωρίς να γνωρίζουμε το γιατί. Και πώς άλλωστε να το γνωρίζουμε όταν ακόμα καλά καλά δεν ξέραμε τη σημασία της λέξης πληρότητα.

Ήταν πραγματικά χαρούμενοι και δεν το έκρυβαν. Τα συναισθήματά τους ήταν πηγαία και δε σκέφτονταν εάν γίνονται υπερβολικοί. Μα δε γίνονταν υπερβολικοί, έτσι έμαθαν.

Πριν ενάμιση χρόνο χάσαμε τον παππού μου. Η θλίψη όλων απερίγραπτη. Όλοι μιλούσαν για έναν εξαίρετο άνθρωπο. Τους πιστεύω αλήθεια, το είχα καταλάβει από το λίγο που τον έβλεπα. Μετανιώνω όμως που όσο είχα την ευκαιρία να τον γνωρίσω, να μάθω τι έκρυβε μέσα στην ψυχή του, τι παράπονα, τι προβλήματα αλλά και ποιες είναι οι αρχές, οι αξίες και οι χαρές του στη ζωή, δεν την εκμεταλλεύτηκα. Κι έτσι τόσο απλά και γρήγορα πρέπει να μάθεις να ζεις με την απουσία του, να συνηθίσεις την απώλεια αλλά ταυτόχρονα να μην ξεχάσεις και το κομμάτι που διαδραμάτισε στη ζωή σου.

Όταν εξέφρασα το παράπονο «Τώρα μου έμεινε μόνο μια γιαγιά» ένας θείος μου απάντησε, «Μια super γιαγιά». Εκείνη τη στιγμή ένιωσα ένα ρίγος, ένα δέος. Πόσο δίκιο είχε. Πώς μεγαλώνοντας 19 χρόνια δεν είχα αντιληφθεί πόσο υπέροχος άνθρωπος είναι.

Το καλοκαίρι την επισκέφτηκα μόνη μου 1 εβδομάδα. Ήθελα να την παρατηρήσω, να τη ρωτήσω διάφορα, να τη μάθω καλύτερα, να ξέρω τη μητέρα της μητέρας μου όσο καλά ξέρω τη μητέρα μου. Νομίζω ότι ο στόχος μου επιτεύχθηκε μέχρι ένα αρκετά ικανοποιητικό σημείο. Δεν ήθελα να πέσω με τα μούτρα και την τρομάξω με μια επιθετική και ξαφνική προσπάθεια υπερανάλυσης της ζωής της. Φυσικά δε θα μοιραστώ τις σκέψεις της γιατί δεν έχω εξουσιοδοτηθεί γι’ αυτό. Θα βγάλω όμως το γενικό συμπέρασμα από όλη αυτή την εμπειρία.

Δεν ξέρω αν οφείλεται στο πώς μεγάλωσαν, στην εποχή που έζησαν, στα δύσκολα όπως συνηθίζουν να λένε παιδικά χρόνια ή στην τελείως διαφορετική κοινωνία που διαμόρφωσαν το χαρακτήρα τους αλλά έχω την εντύπωση ότι σχεδόν όλοι οι ηλικιωμένοι άνθρωποι που τυχαίνει να έχουν και το ρόλο του παππού ή της γιαγιάς γνωρίζουν σε βάθος την ανιδιοτελή αγάπη χωρίς βέβαια να σκέφτονται ότι η αγάπη που προσφέρουν είναι ανιδιοτελής. Είναι τρομαχτικά υπέροχο το πόσο ειλικρινά αισθήματα και συναισθήματα κουβαλάνε. Νομίζω αυτό έχει διαφοροποιηθεί κάπως, καθώς περνάνε τα χρόνια και οι γενιές. Κάθε μας αίσθημα έχουμε την ανάγκη να το δηλώνουμε και να αναγνωρίζουμε ακριβώς τι είναι. Είναι πόνος, χαρά, απογοήτευση, λύπη, απέχθεια, περηφάνια; Όλα τα έχουμε κατηγοριοποιημένα και σε κάθε περίσταση φοράμε αυτό που ταιριάζει καλύτερα. Δε λέω πως δεν αισθανόμαστε ή ότι έχουμε γίνει αναίσθητοι. Απλά ότι κάποιοι άνθρωποι βάζουν τους άλλους πάνω από τους εαυτούς τους. Εάν είναι κουρασμένοι και ζητήσει κάποιος τη βοήθειά τους ξεχνάνε κούραση και πόνο κι αφοσιώνονται σε αυτόν.  Είναι ικανοί να πεθάνουν από την αγωνία τους για κάτι που σε μας ίσως φάνταζε ασήμαντο. Δίνονται ολοκληρωτικά και ουσιαστικά. Είναι εκεί για τα παιδιά τους, τα εγγόνια, τους φίλους τους, τους φίλους των παιδιών τους και πάει λέγοντας. Οι παραξενιές πάντα υπάρχουν αλλά δε θα ήταν λόγιο να μέναμε σε αυτές, Οι αρετές τους και τα πόσα έχουν να μας προσφέρουν τις επικαλύπτουν περίτρανα.

Καταλήγοντας κάπου θα έλεγα ότι είναι πολύ σημαντικό να μη θεωρούμε τίποτα δεδομένο κι όσο έχουμε την ευκαιρία να γνωρίζουμε τους ανθρώπους της ζωής μας όσο καλύτερα μπορούμε, να παίρνουμε πράγματα από αυτούς και να προσπαθούμε να τα ανταποδώσουμε κι ας μην έχουν την ανάγκη να το κάνουμε και μέσα από αυτούς να βελτιωνόμαστε εμείς οι ίδιοι παίρνοντας ως παράδειγμα την αμέριστη ψυχική δύναμη που τους ακολουθεί τα πολλά χρόνια της ζωή τους.

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΜΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ 🙂
Follow by Email
Facebook
Facebook
Pinterest
LinkedIn
Instagram

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *