ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ. ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΥΝΑΙΚΑΣ. ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ.

Μέσα σε όλες τις παγκόσμιες ημέρες που υπάρχουν αποφάσισαν (ο ΟΗΕ ευθύνεται για αυτό) να αφιερώσουν μία από τις 365 στη γυναίκα. Επειδή ο όρος γυναίκα ορίζεται με δυσκολία γιατί δεν υπάρχουν σαφή ηλικιακά όρια, θα πάρω αυθαίρετα ως δεδομένο ότι η μέρα αυτή είναι αφιερωμένη στο θηλυκό φύλο. Βέβαια ποτέ κανείς δε μας προσδιόρισε για ποιο λόγο δημιουργήθηκε αυτή η ημέρα και πού ακριβώς αποσκοπεί. Τι ακριβώς γιορτάζουμε τη μέρα αυτή; Το ότι οι γυναίκες διεκδίκησαν κι απέκτησαν αυτά που θα έπρεπε να θεωρούνται δεδομένα; Ότι οι γυναίκες μπορούν να σταθούν επάξια σε οποιοδήποτε εργασιακό χώρο; Ότι οι γυναίκες είναι κοντά στο να καταρρίψουν την ταμπέλα του αδύναμου φύλου; Κάθε πιθανή απάντηση σε αυτή την ερώτηση θα είχε και μια αρκετά φεμινιστική απάντηση από κάθε μέση γυναίκα που δε δηλώνει απαραίτητα φεμινίστρια.

Πολύ κολακευτικό να μας αφιερώσουν μια ολόκληρη ημέρα, δε λέω. Η αλήθεια είναι όμως ότι δε θα δούμε καμία διαφορά στις ζωές μας. Θα συζητήσουμε για 5 λεπτά με τις φίλες ότι σήμερα είναι η μέρα μας, θα δούμε το doodle της Google, θα διαβάσουμε κανένα άρθρο για τις κορυφαίες γυναίκες που πάτησαν το πόδι τους στον πλανήτη γη κι ως εκεί. Κατηγορούμε τη μέρα του Αγίου Βαλεντίνου ότι έχει εμποριοποιηθεί, όμως ακόμα κι έτσι τα περισσότερα ζευγάρια αποφασίζουν να αναβιώσουν τον έρωτά τους. Κάτι που δε φαίνεται να συμβαίνει και στην περίπτωσή μας. Ημέρα της γυναίκας , όμως τίποτα ουσιαστικό που να καθορίζει τι ακριβώς γιορτάζουμε δε συμβαίνει. Ούτε ρεπό παίρνουμε από τις δουλειές, ούτε προσφέρονται να μας βοηθήσουν, ούτε καταιγιζόμαστε από ένα σωρό Χρόνια πολλά που συνοδεύονται με συγχαρητήρια, ευχαριστήρια ή άλλα εκθειαστικά σχόλια. Κι όσο εγωιστικά και να ακούγονται αυτά δεν είναι λόγια που αντιπροσωπεύουν πλήρως την πραγματικότητα. Δίνουν όμως το έναυσμα να αναρωτηθούμε τι ακριβώς γιορτάζουμε τη μέρα της γυναίκας.

Αφιερώματα για τις σπουδαιότερες γυναίκες που υπήρξαν, για τις γυναίκες με τη μεγαλύτερη επίδραση στις άλλες γυναίκες ή στο αντρικό φύλο, κατακλύζουν όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μαρί Κιουρί, Φρίντα Κάλο, Μέριλιν Μονρό, Ida Wells, Lotfia El Nadi και μια πρόσφατη προσθήκη της Μαλάλα, είναι μερικές μόνο από τις επικρατέστερες. Είναι οι γυναίκες που έκαναν τη διαφορά, που άφησαν το στίγμα τους στον κόσμο αλλά πολύ περισσότερο γέμισαν και συνεχίζουν να γεμίζουν με αυτοπεποίθηση όλο το γυναικείο πληθυσμό. Ιστορίες σαν τις δικές τους μας κάνουν φανερό ότι τίποτα δεν είναι απίθανο ή αδύνατο. Ιδίως τώρα που αυτές οι πρωτοπόρες για την εποχή τους ή για την περιοχή που έζησαν/ζουν, γυναίκες χάραξαν το δρόμο για όλες εμάς που τώρα ζούμε κι έχουμε δικαίωμα λόγου, ψήφου κι ανεξαρτησίας. Έννοιες που αν μη τι άλλο θεωρούμε δεδομένες και δε χωράει λόγος για την αμφισβήτησή τους. Έννοιες που για να κατοχυρωθούν και να φτάσουν σε σημείο να θεωρούνται δεδομένες έπρεπε να παλέψουν οι γυναίκες. Γυναίκες αφανείς ήρωες, που το αίσθημα της κατωτερότητας δεν τους ταίριαζε και πήραν την απόφαση να το ανατρέψουν. Και το κατάφεραν. Με κόπο, με μόχθο, με ζήλο, με συνέπειες για τη ζωή τους και τις συνθήκες διαβίωσής τους, με επιμονή, με υπομονή αλλά το κατάφεραν. Κι είμαστε εμείς στο σήμερα, στον 21ο αι. και μιλάμε για την ισότητα των 2 φύλων χάρη σε αυτές τις γυναίκες που δε φοβήθηκαν να αντιδράσουν και να θυσιαστούν.

Αυτό ακριβώς γιορτάζουμε αυτή την ημέρα η οποία θεσμοθετήθηκε 8 Μαρτίου σε ανάμνηση μιας μεγάλης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Κι αν και η ημέρα της Γυναίκας έχει χάσει με τα χρόνια τον πολιτικό-πραγματικό λόγο ύπαρξής κι εορτασμού της είναι καλό εμείς οι γυναίκες που ακόμα και σήμερα προσπαθούμε να ανέλθουμε σε ανδροκρατούμενους χώρους, σε ανδροκρατούμενα επαγγέλματα να παίρνουμε δύναμη κι έμπνευση από όλες αυτές τις γυναίκες γνωστές κι άγνωστες που άφησαν το στίγμα τους κι έφτασαν μέχρι και να δολοφονηθούν επειδή ήθελαν να πάνε σχολείο ή επειδή ζητούσαν να πληρώνονται αναλογικά με τις ώρες εργασίας τους.

Μακάρι κάθε μέρα που περνάει οι γυναίκες να παλεύουμε για τα δικαιώματά μας και να μην επαναπαυόμαστε στο ότι πλέον είναι νομοθετημένα. Όσα χρόνια κι αν περάσουν θα αποτελούμε το αδύναμο φύλο, μια ταμπέλα που θα εξαλειφθεί δύσκολα, επιβάλλεται όμως να εξαλειφθεί. Τα φύλα είναι δύο και θεωρούμαστε το αδύνατο. Είναι στο χέρι μας να αποδείξουμε ότι αν χρειαστεί είμαστε ικανές να κυβερνήσουμε και τον κόσμο. Όχι εκδικητικά, αλλά από πείσμα κι εγωισμό ότι μπορούμε. Εξάλλου εμείς είμαστε τα όντα με την απίστευτη ψυχοσωματική δύναμη και τη γεμάτη καθημερινότητα που δεν τα παρατάμε πουθενά και δεν πλάθουμε εμπόδια παρά μόνο τα προσπερνάμε.

 

 

 

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΜΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ 🙂
Follow by Email
Facebook
Facebook
Pinterest
LinkedIn
Instagram

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *