ΠΑΛΙ (ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ)

ΠΑΛΙ (ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ)

Πάλι

Πάλι το βάθος του γκρεμού με προσελκύει να βουτήξω

Πάλι η σκέψη με απωθεί και εγώ ποθώ αυτή να λήξω.

Γίναμε παλαιστές γιατί η ζωή έγινε πάλη

Πώς μπορεί λίγη ασχήμια να ξεριζώσει τα κάλλη;

Άλλη μια νύχτα που ο Μορφέας απουσιάζει,

Με χτυπάν οι συνειρμοί, όπως το χώμα το χαλάζι.

Πάλι ακούω έναν λύκο μέσα μου να ουρλιάζει

Είναι οι τύψεις που φεύγουνε μόνο όταν χαράζει.

Η νύχτα φανερώνει ό,τι η μέρα διστάζει

Πάλι βλέπω όνειρα, γιατί ο ύπνος μου νυστάζει.

Τουλάχιστον εκεί η μάνα μου είναι ευτυχισμένη

Και ο πατέρας μου κι αυτή νιώθουνε τόσο αγαπημένοι.

Ο επιμένων νικά μα ο υπομένων μαθαίνει,

Όπου γεννιέται η τέχνη, ο ρεαλισμός πεθαίνει.

Πάλι ζυγώνει το όνειρο, πρέπει σ’ αυτό να ζήσω

Δεν θέλω να κοιμηθώ γιατί φοβάμαι να ξυπνήσω.

Από την ποιητική συλλογή: Νερώνια

 

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΜΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ 🙂
Follow by Email
Facebook
Facebook
Pinterest
LinkedIn
Instagram

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *