ΠΡΩΤΟΕΤΗΣ ΦΟΙΤΗΤΗΣ: Η ΜΑΓΕΙΑ ΜΙΑΣ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑΣ

ΠΡΩΤΟΕΤΗΣ ΦΟΙΤΗΤΗΣ: Η ΜΑΓΕΙΑ ΜΙΑΣ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑΣ

Η λέξη ματαιότητα χρησιμοποιείται καταχρηστικά και δηλώνει μια εσφαλμένη αντίληψη της έννοιας «είμαι φοιτητής». Ποσοστιαία αν το αναλύσει κανείς, το 90% των μαθητών λυκείου διαβάζουν για να ζήσουν μια φοιτητική ζωή. Μια ζωή όλο στα κλαμπ, στις καφετέριες και θέμα μείζονος σημασίας τα γκομενικά. Γενικότερα έχει προωθηθεί από γονείς, καθηγητές και παρέες η αντίληψη ότι η φοιτητική ζωή είναι διακοπές κι ένα αχαλίνωτο πάρτι.

Ξεχνούν όμως ότι φοιτητής σημαίνει και υποχρεώσεις και μια καθημερινότητα άκρως επίπονη, ειδικά γι αυτούς που προσπαθούν να είναι συνεπείς κι αυτό που λέμε ΟΚ στις υποχρεώσεις τους. Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι οι σπουδές έχον συνδεθεί μόνο με την καλοπέραση κι όχι ως ένα μέσο συνεχούς αυτογνωσίας και σχηματισμού μιας ορθολογιστικής αντίληψης για τις έννοιες: ΕΠΙΣΤΗΜΗ, ΚΡΑΤΟΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

Όλοι κινούνται με γνώμονα τη ματαιότητα του «φαίνεσθε» και του «θεαθήναι». Όλα αυτά κρύβονται πίσω από τα ηχηρά λόγια των γονιών «Διάβασε, για να ζήσεις την καλοπέραση μετά» ή «Αν δεν πας φοιτητής θα είσαι άχρηστος και μηδενικό κατάλοιπο της κοινωνίας», εκφράσεις που πάνω κάτω δημιουργούν μια λανθασμένη αίσθηση για τη γνώση. Οι μαθητές διαβάζουν όχι για να μορφωθούν και να αποκτήσουν μια σφαιρική άποψη και προσωπικότητα αλλά για να περάσουν καλά. Και το καλά σημαίνει δίνω πανελλήνιες περνάω σε μια «ΤΟP» σχολή με πολλά μόρια γιατί μόνο έτσι θα έχω λεφτά όπως και μια ζωή γεμάτη «καλοπέραση».

Έρχεται λοιπόν η στιγμή που ο μαθητής περνά σε μια σχολή. Τότε εκφράζεται η καταπίεση σαν γονίδιο που προϋπήρχε και απλά ωρίμασαν οι συνθήκες έκφρασής του. Ο πλέον φοιτητής ζει στιγμές απόλυτης ελευθερίας και ξεγνοιασιάς. Όλο έξω, ξενύχτια, παρέες και μπούρου-μπούρου. Η φάση αυτή συνήθως κρατά ένα εξάμηνο. Μετά έρχεται μια εξεταστική και πέφτουν τα πρώτα χαστούκια.

Τότε τα πρωτοετά και βάζω και μένα μέσα σε αυτούς, αντιλαμβανόμαστε ότι το πραγματικό διάβασμα τώρα ξεκινά κι ότι στο λύκειο παλεύαμε για μια ζωή η οποία δεν υφίσταται. Ουσιαστικά ξεκίνησαν στο λύκειο μια προσπάθεια κυνηγώντας το μάταιο.

Εκεί που θέλω να καταλήξω εν τέλει είναι ότι η γνώση έχει χάσει την αρμόζουσα θέση κι αντιμετωπίζεται σαν πλουτοπαραγωγική πηγή. Οπότε ξυπνήστε λίγο και σκεφτείτε ότι η ζωή είναι αγώνας κι ότι «οι κόποι κτώνται», όχι όμως ότι θα ζείτε για πάντα μια αχαλίνωτη και χλιδάτη ζωή όπως οι πιο πολλοί νομίζετε. Και πρωτίστως μην είστε δούλοι «του ελάσσονος κόπου». Οπότε στρέψτε λίγο το ενδιαφέρον σας σε ουσιαστικά κι όχι ήσσονος σημασίας καταστάσεις. Μπορεί να έκραζα λίγο πιο πάνω, αλλά δε θέλω να μείνετε με την αντίληψη ότι η φοιτητική ζωή είναι μόνο διάβασμα αλλά ότι για όλα υπάρχει χρόνος. Οπότε εξισορροπήστε το ζυγό για να εξισορροπηθείτε κι ως άνθρωποι και σκεφτείτε ορθολογιστικά τι ισχύει και τι όχι. Μην μπαίνετε σε ένα φαύλο κύκλο ματαιότητας που έχει τίτλο «Καλοπέραση».

ΥΓ1: Οι παραπάνω απόψεις συνιστούν προσωπική προσέγγιση της κατάστασης που ανέλυσα.

ΥΓ2: Δε σας θεωρώ κατώτερους ή χαζούς. Απλά φωτίζω λίγο κάποιες πτυχές χωρίς να θέλω να σας θίξω.

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΜΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ 🙂
Follow by Email
Facebook
Facebook
Pinterest
LinkedIn
Instagram

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *