ΤΑΞΗ ΣΤΟ ΧΑΟΣ

ΤΑΞΗ ΣΤΟ ΧΑΟΣ

Λέξεις που ξεχύνονται από μία πηγή αλήθειας · αυτό είναι που δίνει νόημα στη ζωή μας.
Πράξεις που προέρχονται από χέρια “παράλυτα”, μα που διάλεξαν και θέλησαν να κινηθούν.
Μονοπάτια αδιάβατα,μα που πείσμωσε και βάλθηκε η ψυχή να τα διαβεί,κι αυτό γιατί το άγνωστο είναι πόλος έλξης που δύσκολα μπορείς να αγνοήσεις. Συχνά παρεκτρέπεσαι της πορείας που ορίζει ο νους, μα ίσως από φόβο να μένεις εγκλωβισμένος ανάμεσα στις δύο στενές, βαροπατημένες γραμμές της λογικής. Μας κυνηγάει διαρκώς μία σκιά που σκεπάζει τα όνειρά μας και κρύβει ουρανούς αταξίδευτους, κάνει το βλέμμα να κοιτάζει χαμηλά, κάνει τα μάτια να μη κοιτούν πέρα από την επιφάνεια. Ίσως αυτή η σκιά να είναι η υπερηφάνεια μας και το εγώ μας· ίσως να είναι οι φόβοι μας, ίσως ακόμη και κάποιος άνθρωπος που βρέθηκε στο δρόμο μας.
Αξίζει να θυσιάζεις το εγώ σου, για ένα μαζί. Αξίζει να διαγράφεις φόβους και να κάνεις το πρώτο βήμα για ένα θέλω. Αξίζει να ξεπερνάς τα όρια, όταν διανύεις μία κόλαση και στην άλλη άκρη βρίσκεται η λύτρωση. Η σκιά χάνεται στο φως του ήλιου, άνοιξε τα φτερά σου και πέτα. Κι αν πέσεις, θα σηκωθείς και θα πετάξεις ξανά, μα θέλει χρόνο.
Μιλώντας για χρόνο· ο χρόνος είναι ύπουλος, μα μόνο όταν μένεις στάσιμος καθώς τριγύρω όλα αλλάζουν. Φαντάσου μία κλεψύδρα αφημένη πάνω στο τραπέζι κι εσύ απέναντί της καθισμένος να την κοιτάζεις, μέχρι να πέσει και ο τελευταίος κόκκος άμμου. Αυτό σημαίνει χαραμίζω χρόνο, αυτό σημαίνει απραξία, αυτό σημαίνει δε ζω.
Όλοι έχουμε επιθυμίες και είναι θέμα απόφασης το πότε θα διεκδικήσουμε αυτό που μας αξίζει. Είναι θέμα απόφασης, γιατί δεν υπάρχει “δε μπορώ”, μονάχα “δε θέλω”. Η ανθρώπινη ψυχή έχει δύναμη τέτοια, που μπορεί ν’ αγγίζει το αδύνατο και να το κάνει δυνατό. Να πλησιάσει το απρόσιτο και να το κάνει οικείο. Να πιάσει το άπιαστο και να ανακαλύψει το ανύπαρκτο.
Είναι κι αυτές οι επιλογές. Όλη μας η ζωή βασισμένη σε επιλογές· σαν ένα μακρύ δρόμο, που σε κάθε χιλιόμετρο βρίσκεται κι από ένα διαφορετικό σταυροδρόμι κι έτσι συνεχώς αλλάζεις πορεία. Δεν είναι πάντα ο πιο σύντομος δρόμος και ο πιο σωστός. Κάποιες φορές χρειάζεται να αφήσεις τη σιγουριά κι ας περπατάς σε τεντωμένο σκοινί, χρειάζεται να περπατήσεις στ’ αγκάθια για να βρεθείς στα πούπουλα, χρειάζεται να βουτήξεις στη λάσπη για να φτάσεις στην απέναντι όχθη…μα ποτέ μη σκεφτείς έστω, να πουλήσεις τη ψυχή σου. Αν φτάσεις στο σημείο να πουλήσεις τη ψυχή σου για το οτιδήποτε, είσαι ήδη νεκρός κι ας ανασαίνεις ακόμα.
Μια άσκοπη ανάσα ισοδυναμεί με μία ηττημένη ψυχή, με μια άνιση μάχη με τον ύπουλο χρόνο που άφησες να σε προσπεράσει σαν κάτι ανύπαρκτο.
Ύψωσε τις άμυνες σου και στρέψε το βλέμμα στον ουρανό, άνοιξε την καρδιά σου και άφησε να μπει η αγάπη, πάτα γερά τα πόδια στη γη και με τα χέρια φέρε το χρόνο στα μέτρα σου. Βάλε του χάους τάξη λύνοντας τους δεσμούς σου και αφήνοντας τους πόθους σου να οδηγούν τα βήματά σου. Δεν έρχεται η λύτρωση προτού μεγάλο πόνο και το ωραιότερο χαμόγελο θα το δεις στα πιο θλιμμένα πρόσωπα. Μα αυτό που μετράει είναι να δεις μέσα σ’ αυτό το χάος και το σκοτάδι,αυτή τη χαραμάδα από την οποία ξεγλιστράει το φως και νιώθεις ελεύθερος.
Γιατί απ’ τη δική μας φυλακή,βγαίνουμε πάντα μόνοι.

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΜΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ 🙂
Follow by Email
Facebook
Facebook
Pinterest
LinkedIn
Instagram

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *