ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ Ή ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΖΩΗΣ;

ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ Ή ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΖΩΗΣ;

Σύγχρονοι ρυθμοί ζωής. Έτσι έχουν βαφτιστεί. Η πίεση, οι ανειλημμένες υποχρεώσεις και τόσα που πρέπει να προλάβει ο σύγχρονος άνθρωπος. Πολλές φορές το 24ωρο που απλώνεται μπροστά μας μοιάζει με μια χούφτα δευτερολέπτων που περνούν και μένουμε σαστισμένοι να κοιτάμε τον μεγάλο αριθμό υποχρεώσεων που στοιβάζονται αμήχανα και μπερδεμένα στα ράφια του μυαλού μας. Όμως, αυτό που δεν είναι και τόσο ξεκάθαρο τελικά είναι το εξής: αυτές οι υποχρεώσεις μας φέρνουν κοντά ή μας απομακρύνουν από το νόημα της ζωής;

Περνούν οι μέρες και η ρουτίνα γίνεται αβάσταχτο φορτίο. Όσα πρέπει να γίνουν και όσα μένουν στη μέση, αιωρούμενα, περιμένοντας την ολοκλήρωση. Πολλοί απορούν που βαδίζουν στη ζωή τους και νιώθουν χαμένοι στην υποθετικά ανιαρή καθημερινότητά τους. Νιώθουν έγκλειστοι σε ένα τείχος, το οποίο αδυνατούν να γκρεμίσουν. Πρέπει, πρέπει, πρέπει και κανένα θέλω. Όλα γίνονται για να εξυπηρετήσουν τον σκοπό, απομακρυσμένοι ολοένα και περισσότερο από την απώτερη επιθυμία που έχει θαφτεί στον υπόνομο του υποσυνείδητου. Και έτσι, το νόημα της ζωής εξανεμίζεται, φεύγει, και τη σκυτάλη κρατά γερά η δύναμη της υποχρέωσης.

Εδώ είναι που έρχομαι να επέμβω εγώ με τις, κατά άλλους, ουτοπικές μου απόψεις. Το νόημα της ζωής το καθορίζουμε εμείς. Ο λόγος των υποχρεώσεών μας είναι προφανής. Ο καθένας έχει μια πορεία να χαράξει. Χωρίς την εκτέλεση συγκεκριμένων ενεργειών, είναι αδύνατο να επέλθει η προσωπική μας ολοκλήρωση. Ορισμένες πράξεις επαναλαμβάνονται καθημερινά, προκειμένου να φέρουμε εις πέρας αυτό που μας έχει ανατεθεί από τον ίδιο μας τον εαυτό και οδηγούμαστε κατ’ αυτό τον τρόπο στη ρουτίνα. Ωστόσο, είναι στο δικό μας χέρι να δούμε τη βαρετή ζωή μας με άλλο μάτι, δίνοντάς της νέα πνοή. Το παν είναι να μην ξεχνάμε ποτέ γιατί έχουμε επιλέξει να υποβάλουμε τους εαυτούς μας σε πλήθος υποχρεώσεων και ποιος είναι ο αυτοσκοπός. Επίσης, να επικεντρωνόμαστε στις νέες εμπειρίες που μπορεί να μας προσφέρει αυτή, η ίδια με τις άλλες, μέρα. Το χαμόγελο που θα σου χαρίσει ο γλυκός τύπος που συχνάζει στην καφετέρια που παίρνεις, βιαστικά, τον καφέ σου το πρωί πριν πας στη δουλειά. Τα γέλια με τους φίλους στα διαλείμματα –ή και μέσα στην τάξη – στο σχολείο. Οι νέες και ξεχωριστές φιλίες της φοιτητικής περιόδου, οι οποίες καταλήγουν να κρατήσουν για μια ζωή.

Οι υποχρεώσεις μας είναι πολλές φορές, εκείνες που διαμορφώνουν αυτό που είμαστε. Μέσα από αυτές παίρνουμε εμπειρίες, γνωρίζουμε ανθρώπους, ιδανικούς και μη και πορευόμαστε από αυτές. Είναι το καθημερινό μάθημα που μας εφοδιάζει κατάλληλα για το επόμενο. Δεν είναι βαρετή η ζωή με αυτές, αλλά χωρίς αυτές. Από τον καθένα ξεχωριστά εξαρτάται πως επιλέγει να αξιοποιεί τις καταστάσεις και πως αποφασίζει να τις χρωματίσει. Απορροφώντας τη θετική πλευρά απ’ότι μας συμβαίνει, καταφέρνουμε να απομακρύνουμε την αρνητικότητα και να κατανοούμε ότι η κάθε μέρα είναι τόσο ξεχωριστή, όσο επιλέγουμε εμείς να την κάνουμε. Τίποτα δεν πρέπει να αφήνουμε να μας κλέβει το πολύτιμο δώρο. Εκείνο. Που λέγεται ζωή. Γι’αυτό θα κλείσω με ένα motivational quote και ένα ακόμα πιο motivational τραγούδι.

<<ΑΔΡΑΞΕ ΤΗ ΜΕΡΑ>>.

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΜΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ 🙂
Follow by Email
Facebook
Facebook
Pinterest
LinkedIn
Instagram

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *