Expect the unexpected! Η ιδέα

Expect the unexpected! Η ιδέα

Ήταν μια ιδέα που ξεκίνησε δειλά, πολύ δειλά. Μια ιδέα που προέκυψε τυχαία όταν παράγεις έργο, το αναπαράγεις στους πολύ δικούς σου ανθρώπους και αυτοί σου προτείνουν να το πας ένα βήμα παραπέρα.
Και κάπως έτσι κατηγοριοποιείς τους γνωστούς σου σε κοντινούς σου ανθρώπους, αυτούς δηλαδή που πιστεύουν σε σένα και στο δείχνουν έμπρακτα κι ο καθένας με τον τρόπο του. Θέλω να πιστεύω ότι ο καθένας από εμάς έχει από ένα τέτοιο άτομο στη ζωή του, είτε αυτό λέγεται οικογένεια, καρδιακός φίλος ή δεσμός. Δε χρειάζεται να τα κατονομάσουμε βέβαια, γιατί, εάν εμένα είναι η μητέρα μου ( αρκετά κοινότυπο και συνηθισμένο ) για τον έφηβο που στέκεται απέναντί μου στο μετρό προς Αγία Μαρίνα μπορεί να είναι μια διαδικτυακή γνωριμία. Σκοπός της ύπαρξής τους είναι να μας κάνουν να ξυπνάμε λίγο πιο χαρούμενοι κι ευδιάθετοι, να μας κινητοποιούν να θέτουμε στόχους και να τους εκπληρώνουμε ή τουλάχιστον να προσπαθούμε στο μέγιστο που μπορούμε, να λέμε ελεύθερα τους προβληματισμούς μας, τους ενδοιασμούς μας, τις αντιρρήσεις μας, να μάθουμε να επαινούμε αυτό που θεωρούμε ωραίο ή σωστό όπως και να εκφράζουμε τη γνώμη μας χωρίς φόβο, να γελάμε δυνατά μαζί τους ή και να κλαίμε γοερά χωρίς να ντρεπόμαστε, να δοκιμάζουμε τους εαυτούς μας θέτοντας πάντα κάποια όρια. Γενικά θα έλεγα, ότι υπάρχουν για να γινόμαστε μέσα από τη συνύπαρξη μαζί τους, πιο δυνατοί άνθρωποι. Ο ορισμός της δύναμης ενός ανθρώπου δεν είναι εύκολο να αποδοθεί, από εμένα τουλάχιστον. Ωστόσο, σαν έννοια είναι τόσο ισχυρή που θα την κατέτασσα ίσως και στο Top 3 των αξιών που πρέπει να έχουμε οι άνθρωποι. Κι αν ποτέ βρεθούμε χωρίς κοντινά άτομα σαν αυτά που περιέγραψα παραπάνω, για οποιοδήποτε λόγο, η δύναμή μας να στεκόμαστε στα πόδια μας, να μην απογοητευόμαστε, να μην τα παρατάμε, να συνεχίζουμε την προσπάθεια έστω και με κομμένα φτερά, να γνωρίζουμε ότι η κάθε μέρα που ξημερώνει μπορεί να μας φέρει κάτι καλό κι απροσδόκητο είναι αυτή που θα μας «σώσει» και θα μας ωθήσει να ανακάμψουμε μέσα από τις δικές μας στάχτες. Αυτή είναι η Δύναμη του ανθρώπου και πηγάζει από τον ίδιο του τον εαυτό!
Αρκετά φλυάρησα πάλι (ναι πάλι γιατί είναι ένα σημαντικό μου μειονέκτημα). Νομίζω ξεκίνησα να λέω για την ιδέα δημιουργίας αυτού του περιοδικού. Ε και που λέτε το σκέφτηκα μία φορά αλλά όπως το σκέφτηκα έτσι το ξέχασα. Που να μπλέκω τώρα ήταν η δεύτερη μου σκέψη. Δεν περνάει πολύς καιρός και μου το προτείνει μια φίλη μου. Στο μυαλό μου είσαι, της κάνω. Πάλι όμως δεν ευδοκίμησε. Από πού να το αρχίσεις και πώς να το διαχειριστείς. Την τρίτη φορά που θα πέσει στο τραπέζι η ιδέα του περιοδικού είτε που θα καεί τελείως σαν ιδέα ή που θα είναι η τυχερή της και θα πραγματοποιηθεί, σκέφτηκα. Δεν άργησε πολύ η τρίτη φορά και με βρήκε πιο αποφασισμένη και σίγουρη για αυτό το εγχείρημα ( ήταν και το timing καλό, γιατί πώς αλλιώς θα περνούσα δημιουργικά το καλοκαίρι μου;). Το καλοκαίρι του 2016 λοιπόν, ήταν η αφετηρία αυτού του ταξιδιού που εύχομαι να κρατήσει όσο περισσότερο γίνεται και καθώς περνάνε οι μέρες να αποκτώ όσους περισσότερους συνταξιδιώτες κι επιβάτες μπορώ.
Το πώς έφτασε στις συσκευές σας αυτό το περιοδικό για εσάς δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Ωστόσο, αξίζει να αναφερθεί ότι για να φτάσω στη δημοσιοποίησή του πέρασα από 40 κύματα. Ήρθα αντιμέτωπη με εμπόδια κυρίως πνευματικά κι όχι τεχνικά γιατί δεν ήταν λίγα τα άτομα που κάθε φορά που ανακοίνωνα την ιδέα μου, με απογοήτευαν πλήρως σε σημείο που σκεφτόμουν να τα παρατήσω. Αυτό όμως που κάθε φορά με αναπτέρωνε ήταν τα άτομα που είδαν κάτι να γεννιέται μέσα από όλο αυτό, τα άτομα που με ενθάρρυναν είτε με τα λόγια τους είτε με τις πολύτιμη βοήθειά τους. Και σε αυτό το σημείο θέλω να ευχαριστήσω όλα τα άτομα που ζήτησα τη βοήθειά τους κι όχι μόνο δεν αρνήθηκαν, αλλά με εξυπηρέτησαν μετά χαράς. Σε αυτούς τους αφανείς ήρωες ένα μεγάλο ευχαριστώ που συνέβαλαν σε ένα όνειρό μου να πάρει σάρκα κι οστά χωρίς κανένα δικό τους όφελος κι ένα συγγνώμη που τους ανέθεσα δουλειά καλοκαιριάτικα!
Όπως διαπιστώνετε κι εσείς οι ίδιοι καθημερινά εμφανίζονται εμπόδια που μας δυσκολεύουν και κάνουν τη ζωή μας μια προσομοίωση ενός ανώμαλου δρόμου. Η αλήθεια είναι ότι ο καθένας αυτό θα το αποκαλούσε αδικία. Εάν όμως μάθετε να αποδέχεστε τα εμπόδια, μάθετε να τα αντιμετωπίζετε σαν προκλήσεις που σας δοκιμάζουν για να τα ξεπεράσετε με σθένος και δύναμη τότε στο τέλος της διαδρομής αν και ψυχοσωματικά κουρασμένοι ένα αίσθημα περηφάνιας θα σας καταβάλλει, ένα αίσθημα που θα σας ανοίξει ένα δρόμο πιο ομαλό, ένα δρόμο που αντί για εμπόδια μπορεί να σας φέρει κάτι απροσδόκητα καλό. Γι’ αυτό στις δύσκολες στιγμές να θυμάστε: Expect the Unexpected!

ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΜΑΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ 🙂
Follow by Email
Facebook
Facebook
Pinterest
LinkedIn
Instagram

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *